ورود

عضویت




Search - K2 Improved Search Plugin by Offlajn
جستجو -مجموعه ها
جستجو - تماس ها
جستجو - محتوا
جستجو - خبرخوان ها
جستجو - وب لینک ها

مقالات

در این باب نمیتوان به تحقیق حکمی نمود و دلیلی بر تعیین سن عمر شریفش نیست. بلی اینقدر میتوان گفت که در سفر کربلا
عمرش از پنجاه سال افزون بوده است زیرا ولادت با سعادت برادر والاگهرش حضرت سیدالشهدا علیه السلام در سنه ۳ هجری بوده
و با ولادت حضرت زینب علیها السلام مولود دیگری فاصله نبوده است و سال وفات آن حضرت به کلی مجهول است، وفات آن
حضرت در زمان یزید بوده که در هیچ روایتی دیده نشده بلکه تمام کتب تاریخی آن را تکذیب مینماید. آن حضرت سفری با
شوهر خود، عبدالله بن جعفر)رضوان الله علیه(به شام رفته است و در همان زمان وفات یافته است و در نزدیکی شهر دمشق در راویه
مدفون گردیده است، ولی به لحاظ قرائن تاریخیّه بعید نیست بلکه ظاهر همین است که عمر شریفش از ۶۰ سال گذشته و به ۷۰
سال نرسیده بوده است.
برگرفته از کتاب دانستنیهای حضرت زینب (س) و حضرت رقیه (س) نوشته: علی غزالی اصفهانی

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحیمْ در بحر المصائب گوید : حضرت زینب (س ) بعد از واقعه کربلا و رنج و شام و محنت ایام ، چندان
بگریست که قدش خمیده و گیسوانش سفید گردید؛ دائم الحزن بزیست تا رخت به دیگر سرای کشید . نیز گوید : علیا مخدره ام
کلثوم ، بعد از چهار ماه از ورود اهل بیت به مدینه طیبه ، از این سرای پرملال به رحمت خداوند لایزال پیوست . وقتی هشتاد روز از
وفات ام کلثوم بگذشت ، شبی علیا مخدره زینب مادرش را در خواب دید و چون بیدار شد بسیار بگریست و بر سر و صورت
خویش بزد تا از هوش برفت . زمانی که آمدند و آن مخدره را حرکت دادند ، دیدند روح مقدس او به شاخسار جنان پرواز کرده
است . در این وقت آل رسول و ذریه بتول ، در ماتم آن مخدره به زاری در آمدند چندان که گویی اندوه عاشورا و آشوب قیامت
بر پا شد . و این واقعه جانگداز ، در دهم رمضان یا چهاردهم رجب بنابر قول عبیدلی نسابه ، متوفی در سنه ۲۷۷ در کتاب زینبیات
)) از سال ۶۲ هجری روی داد . وفات این مخدره در سنه ۶۲ مورد اتفاق همگان است ، ولی در تاریخ روز وفات وی بین مورخان
( اختلاف وجود دارد ، و گذشته بر دو قولی که ذکر شد ، بعضی نیز وفات او را در شب یکشنبه پنجم ماه رجب دانسته اند . ( ۱۸۶
برگرفته از کتاب ۲۰۰ داستان از فضایل ، مصایب و کرامات حضرت زینب نوشته :عباس عزیزی

ولادتش در مدینه طیبّه بود و همانجا در خدمت جدّ و پدر زندگی میکردند، تا وقتی پدر بزرگوارش در کوفه مستقر گردید، زینب
صفحه ۹ از ۲۵
علیها السلام از همان اوقات در کوفه رحل اقامت کردند و پس از شهادت امیرالمؤمنین علیه السلام که اهل بیت به مدینه بازگشتند
وی نیز مراجعت فرمود، تا آنجا که در خدمت حضرت سیدالشهداء علیه السلام به کربلا رفت و پس از شهادت آن حضرت به شام
رفت و از آنجا به مدینه و در مدینه مانده تا اواخر عمر شریفش که مسافرتی با شوهر خویش، عبدالله بن جعفر به شام داشت و در
همان دوران وفات نمود و در نزدیکی دمشق در راویه مدفون شد. والحال قبرش معروف است و مزار عمومی مسلمانان است. و او را
مینامند که ظاهراً مخفف سیّده است. « سِتّ » در دمشق
برگرفته از کتاب دانستنیهای حضرت زینب (س) و حضرت رقیه (س) نوشته: علی غزالی اصفهانی

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحیمْ ماجرای کربلا پایان پذیرفته ، ولی غمهای زینب فراموش شدنی نیست . هر لحظه او کربلا و عاشورا و
اسارت و درد رنج است . هر لحظه ، مدینه یادآور حدیث کساء اهل بیت و دوران هجرت زینب و حسین ، از سخت ترین دوران
عمر اوست . در مدینه قحطی سختی رخ داده است . عبدالله بن جعفر که بحر جود و کرم است و عادت بر بذل و عطا دارد ، به دلیل
اینکه دستش از سرمایه دنیا تهیه گشته راهی شام می گردد و به کار زراعت مشغول می شود؛ ولی زینب ، هر روز او گریه و داغ دل
است . مدتی می گذرد که زینب گرفتار تب وصل خانواده اش می گردد و هر لحظه مریضی او شدت پیدا می کند ، تا اینکه نیمه
ظهر به همسر خویش عبدالله می گوید : ((بستر مرا در حیاط به زیر آفتاب قرار بده . )) عبدالله می فرماید : ((او را در حیاط جای
دادم که متوجه شدم چیزی را روی سینه خویش نهاده و مدام زیر لب حرفی می زند . به او نزدیک شدم دیدم پیراهنی را که یادگار
از کربلاست ؛ یعنی پیراهن حسین را ، که خونین و پاره پاره است ، بر روی سینه نهاده و مدام می گوید : ((حسین ، حسین ، حسین
( ! . . . )) لحظاتی بعد او وارد بر حریم اهل بیت النبوة گشت و کارنامه عمرش به به خیر و سعادت ختم گردید . ( ۱۸۵
برگرفته از کتاب ۲۰۰ داستان از فضایل ، مصایب و کرامات حضرت زینب نوشته :عباس عزیزی

حضرت زینب علیهاالسلام در نیمهی رجب سال ۶۵ هجری قمری به جوار حق شتافت. وی بعد از برادرش حسین علیه السلام چهار سال و شش ماه و پنج روز زندگی کرد و گفته شده که آن حضرت اول کس از اهل بیت امام حسین علیه السلام بود که به او پیوست. (به قولی حضرت بعد از یک سال و نیم از دنیا رفت).
برگرفته از کتاب یادگار خیمه های سوخته نوشته: محمد جواد مغنیه

حضرت زینب و روایت حدیث از امیر المؤمنین
زینب کبری سلام الله علیها دختر امام علی علیه السلام و فاطمه زهرا سلام الله علیها
/پاورقی ۱- پایگاه حوزه، مجلات، فصلنامه علوم حدیث شماره ۱۲، زنان راوی حدیث امیرالمومنین علیه السلام/
یکی دیگر از راویان امیرالمومنین است که در زمان حیات پیامبر اکرم به دنیا آمد و به سال ۶۱ یا ۶۲ هجری در دوران خلافت یزید بن معاویه، رحلت فرمود. کنیه او را ام عبدالله، ام الحسن، ام کلثوم، ام المصائب، ام الرزایا و ام النوائب ذکر کرده اند.
/پاورقی ۲- ریاحین الشریعه، ج ۳، ص ۶۴٫/

مقام و استعداد و فهم و درایت زینب (س) به قدری بالاست که دانشمندان بزرگ ایشان را به خاطر هوشمندی فوق العاده و قدرت شگرف مدیریت و پاسداری از آرمان های مقدس شهیدان کربلا، «عقیله بنی هاشم»؛ یعنی بانوی خردمند دودمان بنی هاشم و قهرمان کربلا نامیده اند.ابن عباس خطبه فدک فاطمه(س) را از زینب (س) روایت می کند و می گوید: این خطبه را عقیله ما زینب (س)، دختر علی (ع) برای ما روایت کرد.

کنیه حضرت زینب علیهاالسلام ، این بانوی مکرّمْ ام المصائب، ام الرَّزایا و ام النوائب بود. دلیل این کنیه ها هم این بود که وی در طول عمر خودْ انواع مصائب و بلایا را با چشم خود دیده و صبر پیشه کرده بود. هم چنین از القاب آن حضرتْ صدیقه صغری، عصمت صغری و عقیله بنی هاشم بود. عقیله، زنِ کریمه ای را گویند که در بین خانواده و خویشانْ بسیار عزیز و محترم و در خاندان خود ارجمند باشد

تنها گزارشی که در خصوص زمان و مکان رحلت زینب کبری علیها السلام رسیده در کتاب اخبار الزینبیات، العبیدلی است به اعتقاد وی حضرت زینب علیها السلام در پانزدهم رجب سال ۶۲ ق در مصر از دنیا رفت.

/پاورقی ۱۳۱٫ اخبار الزینبیات، ص ۱۱۶٫/

گرچه به احتمال قوی رحلت زینب کبری علیها السلام در حدود سال ۶۲ و کمی پس از نهضت عاشورا اتقاق افتاده چرا که گزارشی پس از این تاریخ در خصوص وی وجود ندارد؛ ولی گزارش العبیدلی درباره محل رحلت ایشان چندان مقبول مورخان قرار نگرفته است از این رو در حال حاضر مورخان در مورد محل وفات و مدفن زینب کبری علیها السلام اختلاف نظر دارند.

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحیمْ مرحوم سید نورالدین جزایری (ره ) در مورد شباهت حضرت زینب (س ) به پدر بزرگوار خود چنین نوشته
است : غالبا کلیه پسر شباهت به پدر ، و دختر شباهت به مادر پیدا می کند ، به جز حضرت فاطمه زهرا(س ) : ((کانت مشیتها مشیۀ
( ابیها رسول الله و منطقها کمنطقه )) . و نیز حضرت زینب (س ) که ((منطقها کمنطق ابیها امیرالمؤ منین علیه السلام )) بود . ( ۲۷
برگرفته از کتاب ۲۰۰ داستان از فضایل ، مصایب و کرامات حضرت زینب نوشته :عباس عزیزی

صفحه1 از3

تماس با ما

اصفهان، شهرک امیریه، خیابان هفتم، فرعی سوم، پلاک 7

03137800803 - 09131649893 - 09131036850

03137800803

 

 آپاراتسروشتلگرامinsta1

logo-samandehi